NAJŚWIĘTSZYM SERCOM JEZUSA I MARYI CZEŚĆ I CHWAŁA!

Drodzy czciciele Najświętszych Serc Jezusa i Maryi,

     Kapłani, Małżeństwa, Rodziny, Wspólnoty i Osoby związane

     z Dziełem Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rodzinach!

 

Serdecznie Was pozdrawiam w tym radosnym okresie Świat Bożego Narodzenia i na progu Nowego Roku 2018. Oprócz życzeń postanowiłem napisać do Was także list, w którym pragnę podzielić się szerzej tym, co przeżywam w sercu i co przedstawiam Panu Bogu na modlitwie jako koordynator Dzieła Intronizacji.

 

1. Intronizacja prowadzona przez Zgromadzenie Najświętszych Serc na terenie Polski

Czerpiąc z dziedzictwa, które 110 lat temu na skalę światową zainicjował nasz współbrat ze Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi o. Mateo Crawley-Boevey (1875-1960), tworząc w 1907 roku Dzieło Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rodzinach, pragniemy to apostolstwo rodzin nadal prowadzić i rozszerzać na terenie Polski i daj Panie Boże w sąsiednich krajach. Nasi starsi ojcowie po II wojnie światowej propagowali to zazwyczaj w formie zbiorowej podczas misji i rekolekcji parafialnych. Wtenczas cała parafia i zebrane w kościele rodziny poświęcały się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa,
a poświęcony w kościele obraz był zanoszony do ich domów i umieszczany na ważnym miejscu.
W niektórych domach umieszczano obok siebie dwa obrazy Najświętszego Serca Pana Jezusa
i Niepokalanego Serca Maryi. Inne zakony także na swój sposób prowadziły i nadal prowadzą to apostolstwo.

W moim rozeznaniu takie jednorazowe zbiorowe wydarzenie z biegiem lat zacierało się w pamięci
i w życiu osobistym i rodzinnym zwłaszcza, gdy nie było odnawiane przez systematyczne żywe nabożeństwo do Najświętszych Serc w pierwsze piątki miesiąca. Każda osoba i rodzina sama może zrobić sobie refleksje na ten temat. W naszym Zgromadzeniu Najświętszych Serc często powracaliśmy do sprawy intronizacji
w rodzinach, co zrodziło przekonanie, że trzeba czynić to nie tyle masowo, co indywidualnie, rodzina po rodzinie w obecności zaproszonego do domu kapłana (jak podczas kolędy). Przy tym dobrze przygotowana rodzina i każda osoba w niej powinna zobowiązać się do gorliwego życia tym nabożeństwem, starając się
o prawdziwą przyjaźń z Sercem Pana Jezusa w stanie łaski uświęcającej, wałcząc z grzechem, zwłaszcza ciężkim i nałogowym, poprzez przystępowanie do spowiedzi świętej i częste przyjmowanie komunii świętej, zwłaszcza wynagradzającej, w pierwsze piątki miesiąca. Z intronizacją Króla Miłości
w rodzinie wiąże się uczciwe życie miłością i wiernością małżeńską oraz gorliwe starania o wychowanie chrześcijańskie dzieci, młodzieży, a potem pomoc w wychowaniu wnuków. Istotne jest, aby nigdy nie gorszyć swoim postępowaniem i grzesznymi obyczajami młodego pokolenia. Staramy się iść jeszcze dalej przyjmując komunię świętą wynagradzającą także w pierwsze soboty miesiąca − według wezwania Niepokalanego Serca Maryi z Fatimy. Żeby nie ustało życie małżeńskie i rodzinne i duch żywej pamięci o intronizacji, rodzina powinna się zobowiązać raz w miesiącu do jednogodzinnej adoracji nocnej przy obrazach Najświętszych Serc w swoim domu. (Rodziny, które dokonały intronizacji bez wyznaczenia adoracji nocnej, niech w porozumieniu ze mną ustalą to). Akty poświęcenia i intronizacji powinny być uroczyście odnawiane w domu przynajmniej raz na rok, w Uroczystości Najświętszych Serc Jezusa i Maryi (piątek i sobota po oktawie Bożego Ciała) lub
w Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata.

2. Wspólnoty na terenie Polski

Po dokonaniu refleksji nad owocniejszym sposobem prowadzenia intronizacji w rodzinach, zaczęła się ona ponownie rozszerzać w latach około jubileuszu 2000-lecia chrześcijaństwa i później. Wtedy ojcowie sercanie biali rozsiani w różnych diecezjach Polski pociągali kolejne rodziny do poświęcenia się Najswietszym Sercom i intronizacji. Postaram się teraz ogólnie ukazać panoramę rozmieszczenie takich rodzin na terenie kraju. W diecezjach warszawskiej i warszawsko-praskiej: Warszawa, Łomianki, Kiełpin, Dziekanów Leśny, Kobyłka, Pruszków, Rybienko Leśne, Wyszków, Pułtusk; w diecezjach rzeszowskiej i tarnowskiej: Gorlice, Ropica Polska, Szymbark, Gładyszów i Smerekowiec, Libusza; w diecezjach świdnickiej i wrocławskiej: Świdnica, Wrocław, Dzierżoniów, Mrowiny, Kłodzko, Polanica Zdrój, Bystrzyca Kłodzka, Stary Waliszów, Nowy Waliszów, Wilkanów, Długopole Górne, Krosnowice, Pławnica, Łączna, Kąty Bystrzyckie; w diecezji przemyskiej: Ostrów k. Radymna, Munina, Jarosław; w diecezji bydgoskiej: Bydgoszcz; w diecezji katowickiej i krakowskiej: Redutowy, Radlin, Chrągwica k. Wieliczki.

3. Wydarzenia w Klasztorze Chrystusa Króla

W 2017 roku obchodziliśmy 90-lecie powstania Klasztoru Chrystusa Króla w Polanicy Zdroju (dawna nazwa Sokołówka). Założyli go nasi ojcowie z Niemiec w 1927 roku, 2 lata po ustanowieniu Uroczystości Chrystusa Króla Wszechświata przez papieża Piusa XI. Dnia 6 maja 2017 r. bp świdnicki Ignacy Dec ustanowił w naszym Klasztorze Diecezjalne Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej. A od 29 października przebywa w sanktuarium figura Matki Bożej Fatimskiej, poświęcona w Fatimie, która ukończyła trzyletnią peregrynację po wszystkich parafiach diecezji świdnickiej. Ojcowie sercanie otrzymali szczególną misję wytyczoną przez bpa Ignacego Deca: szerzenia nabożeństwa wynagradzającego do Niepokalanego Sercu Maryi w pierwsze soboty miesiąca. Składają się na nie 4 zasadnicze elementy wynagradzające: spowiedź, komunia święta, 15-minutowe rozmyślanie różańcowe i 5 dziesiątków różańca. Pan Jezus przez bpa Deca zwrócił się do nas, aby przez nasze apostolstwo Niepokalane Serce Matki Najświętszej było jeszcze bardziej znane i kochane. Do tego nabożeństwa zawsze zachęcam rodziny dokonujące intronizacji. I już obecnie nasi ojcowie przy intronizacji zawsze się starają i argumentują, aby obok siebie były dwa obrazy Najświętszych Serc Jezusa i Maryi. Rodziny z radością się na to godzą, bo jak pamiętają, w tradycji Polaków jest tak od dawna przyjęte. W Klasztorze od 2016 roku jest ustanowiony ponownie nowicjat zakonny. 8 września odbyły się czasowe śluby zakonne i formację nowicjacką podjęli dwaj kolejni bracia. Przy tym proszę Was o modlitwę za powołanych i o kolejne nowe powołania. Klasztor Chrystusa Króla jest także domem rekolekcyjnym, gdzie prowadzone są rekolekcje z zamieszkaniem i wyżywieniem uczestników. Prowadzone są one przez naszych ojców i są też przyjmowane grupy ze swoimi kapłanami. Trwają one, zależnie od duchowości i potrzeby grupy, od 3 dni do 2 tygodni. Przyjeżdżają także osoby i rodziny, które same sobie organizują czas pobytu, nieraz prosząc o indywidualne kierownictwo duchowe naszych ojców.

4. Spotkania ze wspólnotami na ternie kraju i perspektywy na przyszłość

Co miesiąc, w pierwsze piątki miesiąca, organizujemy w Klasztorze nabożeństwo rodzin intronizowanych i parafian. W programie jest spowiedź, Msza Święta i komunia wynagradzająca, spotkanie przy kawie i herbacie oraz dzielenie się słowem Bożym. Marzy mi się też, byście po nabożeństwie pierwszopiątkowym (lub w inny dzień) w swoich parafiach spotykali się razem w salce parafialnej lub innym miejscu na rozmowie i dzieleniu się wiarą. Aby wiara mogła wzrastać, potrzebuje wierzącej rodziny i małej grupy. Do tego potrzebni są animatorzy potrafiący to zorganizować we współpracy ze mną i za aprobatą księdza proboszcza. Jestem przekonany o potrzebie systematycznego odwiedzania Was w Waszych regionach. Na początku wyjeżdżałem, aby dokonywać intronizacji, obecnie istnieje potrzeba odwiedzin, aby podtrzymać Was w pierwotnej gorliwości i apostolstwie. Wdzięczny jestem za przychylność proboszczom waszych parafii. Z niektórymi z nich miałem okazje osobiście się spotkać lub rozmawiałem telefonicznie, z innymi sami omawialiście sprawę intronizacji. Przypominam, że intronizacja ma aprobatę Kościoła katolickiego, a zawsze pragnę, aby proboszcz parafii o tym wiedział. W nowym roku 2018 pragnę przynajmniej raz odwiedzić każdą wspólnotę w ich regionie zamieszkania, dowiadując się o waszych troskach i radościach, o waszym apostolstwie na rzecz pozyskiwania nowych osób i rodzin. Oprócz moich spotkań wyjazdowych u Was, pragnę Waszych przyjazdów na spotkania i rekolekcje w Klasztorze Chrystusa Króla w Polanicy Zdroju. Daję na porównanie członków Ruchu Światło-Życie, którzy jadą do swego centrum daleko w góry do Krościenka n/Dunajcem.

5. W jedności z wiarą Kościoła i Narodu

W ostatniej części mego listu pragnę uradować Was tym, że my, czciciele Najświętszych Serc Jezusa
i Maryi dokonujący intronizacji w rodzinach, żyjemy w nurcie żywej wiary Kościoła katolickiego i Narodu przeżywanej dawniej i współcześnie. Jakże bliska jest nam treść Ślubów Jasnogórskich z dnia 26 sierpnia 1956 roku. Są tam takie słowa: „Królowo Polski, odnawiamy dziś śluby przodków naszych i Ciebie za Patronkę naszą i Królową narodu Polskiego uznajemy. /…/ Wzywamy pokornie Twej pomocy i miłosierdzia w walce o dochowanie wierności Bogu, Krzyżowi i Ewangelii, Kościołowi świętemu i jego Pasterzom, Ojczyźnie naszej /…/ poświęconej Twojemu Sercu Niepokalanemu i Sercu Syna Twego. /…/ Przyrzekamy uczynić wszystko, co leży w naszej mocy, aby Polska była rzeczywistym królestwem Twoim i Twojego Syna, poddanym całkowicie pod Twoje panowanie, w życiu naszym osobistym, rodzinnym, narodowym
i społecznym”.

Jesteśmy także bliscy temu, czym żyje współcześnie Kościół i Naród. Cieszy mnie fakt, że Zespół Ds. Społecznych Aspektów Intronizacji Chrystusa Króla przy Episkopacie Polski zauważył, że myśl konieczności uznania Chrystusa swoim Panem i Zbawicielem stanowi centralny rys duchowości i formacji wielu wspólnot i stowarzyszeń w Polsce, zwłaszcza środowiska oazowego i charyzmatycznego; jest też u podstaw spotkań młodzieży w Lednicy. Ta sama myśl panowania Chrystusa jest także istotą naszej duchowości, choć wyrażanej trochę innym językiem. Przecież całym dążeniem życia o. Mateo Crawley-Boevey SSCC (1875-1960) było to, aby poprzez rodziny, podstawowe komórki społeczeństwa i narodu, zakrólował Jezus Król Miłości w poszczególnych narodach i w całym świecie. Wielce ucieszył mnie Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana dokonany przez Polskę w Łagiewnikach dnia 19 listopada 2016 roku. Zdaniem pasterzy, to ważne wydarzenie nie jest zwieńczeniem, lecz nowym początkiem dzieła intronizacji Jezusa Chrystusa w Polsce i narodzie polskim. Jego realizacja zakłada szerokie otwarcie drzwi Jezusowi, oddanie mu swego życia, zawierzenie mu kolejnych rodzin, realizację Ewangelii we wszelkich wymiarach życia, nie wykluczając jego aspektu ekonomicznego, społecznego i politycznego (zob. Komentarze do Jubileuszowego Aktu …. 2016 r.).

Drodzy, kończąc ten list, życzę Waszym Rodzinom i znajomym radosnego wejścia w nowy rok duszpasterski poświęcony Duchowi Świętemu, niech sakrament bierzmowania jeszcze bardziej uaktywni się w życiu osobistym, rodzinnym, społecznym i narodowym!

o. Zdzisław Szymczycha SSCC

Koordynator Dzieła Intronizacji Serca Jezusowego w Rodzinach

Nowe galerie

więcej zdjęć

Kontakt

57-320 Polanica Zdrój - Sokołówka ul. Reymonta 1
74 868 13 17

© 2015 Klasztor Chrystusa Króla

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
138 0.1451849937439